تبلیغات
پایگاه خبری بیداری نیوز - از ترکمنچای تا هسته ای

پایگاه خبری بیداری نیوز

بزرگ مردتاریخ

جستجو
مطالب اخیر
لوگو دوستان

جعبه حدیث


بیداری نیوز : صحنه ی تاریخ سیاسی ایران در طول سالهای گذشته و به ویژه پیش از انقلاب اسلامی لبریز از استعمار و خیانت دولت های جاه طلب و تمامیت خواهی ست که البته با همکاری و چراغ سبز عناصر خود فروخته داخلی و دولت های وابسته دست به غارت ثروت ها زده اند و چشم طمع به منابع این مرز پر گهر دوخته اند.

این زخمِ کهنه آن قدر عمیق و کاری بوده است که نه تنها هرگز فراموش نشده است بلکه همواره در حرکت های اعتراضی و عدالتخواهانه مردم نقشی محوری بازی کرده است. تا آنجا که استقلال، آغازگر اصلی ترین شعار انقلاب اسلامی و در کنار  عناصر مهمی چون آزادی ، اسلامیت و جمهوریت جای گرفت.

پس از انقلاب نیز امام راحل با هوشمندی تمام و با نگاهی به دسته بندی ها، شعار نه شرقی نه غربی را مطرح کردند تا این شعار نه فقط به عنوان سر در وزارت امور خارجه، که به عنوان آیینه ی تمام نمای سیاست خارجه جمهوری اسلامی ایران قرار گیرد.البته پر واضح است که معنای این کلام عدم رابطه ی حسنه با هیچ کشوری نیست بلکه جلوگیری از وابستگی و تبدیل نشدن به مهره ی بازی قدرت های شرق و غرب برای تقابل با هم ست.

آمریکا، انگلیس، فرانسه، اسپانیا، پرتغال و روسیه از جمله ی کشور هایی بودند که به انحاء مختلف در طول تاریخ به فکر دست درازی به منابع و حتی آب و خاک ایران بودند و با بی شرمی تمام و با رویکردی قیّم مآبانه در صدد مهره چینی سیاسی و سلطه گری نیز برآمدند. البته از این بین خوش بختانه و به مدد انقلاب اسلامی دست بیشتر این کشور ها از عرصه ی سیاسی ایران کوتاه شده است. ولی ادامه و گسترش روابط ناهمگون با روسیه نگرانی ها را افزایش داده است. روسیه تزاری، اتحاد جماهیر شوروی و روسیه ی فعلی هرکدام در مقاطع زمانی مختلف، به نحوی در پی سلطه جویی و دست یازیدن به ثروت های ایران بوده اند.

پیشینه ی این کشور در عهدنامه های گلستان و ترکمنچای، به توپ بستن مجلس شورای ملی و کمک به استبداد صغیر و کشتار مشروطه خواهان و تحریک اقوام ایرانی برای تجزیه طلبی و حمایت و پشتیبانی از حزب توده در پیش از انقلاب باید باعث می شد که ادامه ی رابطه با این کشور پس از انقلاب در چارچوب احترام متقابل و با احتیاط رخ دهد. که البته تا حدودی نیز محقق شده است.ولی ادامه ی رفتار های دشمنانه روسیه همچون حمایت همه جانبه از صدام در جریان جنگ تحمیلی - تا آنجا که 53 درصد از واردات تسلیحات نظامی عراق را روسیه تامین می کرد - ،کشتار مسمانان چچن که به بیش از چهل هزار نفر تخمین زده شده است، کاهش سهم 50 درصدی ایران از دریای خزر به 11 درصد، عدم حمایت از بیانیه ی تهران و، رای موافق به چندین قطعنامه بر علیه جمهوری اسلامی ایران در مجامع بین المللی، عدم اجرای تعهدات خود در جریان قرارداد فروش سامانه پدافندی اس 300 و اخیراً ناسپاس خواندن دولت ایران در قبال سیاست های دولت روسیه نشان از نیاز به تجدید نظر در رابطه با این کشور دارد.

حتی به نظر می رسد همکاری این کشور در قرارداد نیروگاه های هسته ای نیز از آن جهت است که مطمئن باشد هرگز نیروگاه هسته ای بوشهر به بهره برداری نخواهد رسید و در سایه حضور خود در عرصه ی هسته ای ایران به اشراف اطلاعاتی کامل از مراکز و برنامه های هسته ای ایران دست یابد. در حالی که هرگز و حتی در صورت پذیرش غرب، روسیه ایران هسته ای را چسبیده به مرز های خود نخواهد پذیرفت.

اندک حمایت های مقطعی و گذرای روسیه از ایران نیز عموماً فرصت طلبانه و برای مقابله با تمامیت طلبی آمریکا در منطقه و در راستای منافع ملی این کشور و حتی گاهی در ازای باجخواهی ست.

عدم همکاری روسها با پیشنهاد ایران برای تشکیل اپک گازی،زیاده خواهی و تاخیر های متعدد شرکت های نفتی لوک اویل و گاز پروم در میدان های نفتی اناران و آذر،عدم تمایل به عضویت ایران در سازمان همکاری های شانگهای نیز از همین دست است

همچنین روسها تلاش می کنند تا با پا در میانی در تقابل میان ایران و آمریکا و اسرائیل به نوعی ماهیگیری سیاسی بپردازند و سعی در گرفتن امتیاز هایی از طرفین دارند.

بیان لزوم اتحاد استراتژیک با همسایگان امری مسلم است اما لزوم دیپلماسی قدرتمند برای جلوگیری از پایمال شدن حقوق اساسی کشور و احترام متقابل نیز امری بدیهی ست. اگر به دنبال حضور جدی و تاثیر و گذار ایران در منطقه هستیم و اگر نصایح معمار کبیر انقلاب اسلامی را آویزه ی گوش خود کردیم، اجازه ی کژاندیشی و سوء استفاده ی سیاسی به هیج کشوری حتی اگر همسایه و یا متحد ما نیز باشد نباید داده شود.

 

 



نوشته شده در یکشنبه 26 شهریور 1391
رهبر انقلاب

درباره سایت
نویسندگان
آمار سایت